आपुलें मागतां । काय नाहीं आह्मां सत्ता ॥१॥ ॥ध्रु.॥ परि या लौकिकाकारणें । उरीं ठेविलें बोलणें ॥२॥ ये चि आतां घडी । करूं बैसों ते ची फडी ॥३॥ तुका ह्मणे करितों तुला । ठाव नाहीसें विठ्ठला ॥४॥

जे माझं स्वतःचंच आहे ते मागताना, मला काय अधिकार नाही का? ॥१॥ ध्रु.॥ पण या जगरहाटीखातर मी आतापर्यंत गप्प राहिलो, बोललो नाही. ॥२॥ आता याच क्षणी आपण बसून हा हिशोब पुरा करून टाकू. ॥३॥ तुकाराम म्हणतात, हे विठ्ठला, आता मी तुला अशा कोंडीत पकडतो की तुला लपायला जागाच उरणार नाही. ॥४॥