धन्य भावशीळ । ज्याचें हृदय निर्मळ ॥१॥ ॥ध्रु.॥ पूजी प्रतिमेचे देव । संत ह्मणती तेथें भाव ॥२॥ विधिनिषेध नेणती । एक निष्ठा धरुनी चित्तीं ॥३॥ तुका ह्मणे तैसें देवा । होणें लागे त्यांच्या भावा ॥४॥

धन्य तो श्रद्धाळू माणूस, ज्याचं मन निर्मळ आहे. ॥१॥ ध्रु.॥ तो मूर्तीतल्या देवाची पूजा करतो, आणि संत म्हणतात की खरी भक्ती तिथेच असते. ॥२॥ त्याला शास्त्रातले विधी-निषेध माहीत नसतात, तो फक्त एकनिष्ठ श्रद्धा मनात धरून असतो. ॥३॥ तुकाराम म्हणतात, अशा भक्ताच्या श्रद्धेप्रमाणे देवालाही वागावं लागतं, देव भक्ताच्या भावाला शरण जातो. ॥४॥