आधीं च आळशी । वरी गुरूचा उपदेशी ॥१॥ ॥ध्रु.॥ मग त्या कैंची आडकाठी । विधिनिषेधाची भेटी ॥२॥ नाचरवे धर्म । न करवे विधिकर्म ॥३॥ तुका ह्मणे ते गाढव । घेती मनासवें धांव ॥४॥

मुळातच आळशी असतो, त्यात गुरूचा उपदेश मिळाल्यावर आणखीनच सबब मिळते. ॥१॥ ध्रु.॥ मग त्याला विधी-निषेधाचं कुठलं बंधन उरतं, तो सगळ्या नियमांच्या पलीकडे गेल्याचा आव आणतो. ॥२॥ त्याला धर्माचरण जमत नाही, विहित कर्मही करता येत नाही. ॥३॥ तुकाराम म्हणतात, असे लोक गाढवासारखे असतात, ते फक्त स्वतःच्या मनाला वाटेल तसे वागत सुटतात. ॥४॥