राजा प्रजा द्वाड देश । शाक्त वास करिती तो ॥१॥ ॥ध्रु.॥ अधर्माचे उबड पीक । धर्म रंक त्या गांवीं ॥२॥ न पिके भूमि कांपे भारें । मेघ वारे पीतील ॥३॥ तुका ह्मणे अवघीं दुःखें । येती सुखें वस्तीसी ॥४॥

जिथे राजा आणि प्रजा दोघेही वाईट असतात, त्या देशात शाक्त (भ्रष्ट तांत्रिक उपासक) वास करतात. ॥१॥ ध्रु.॥ तिथे अधर्माचं पीक जोमाने येतं, आणि धर्म मात्र त्या गावात गरीब, दुर्लक्षित राहतो. ॥२॥ अशा गावात जमीन पीक देत नाही, ओझ्याखाली दबते, ढग आणि वारासुद्धा पाऊस रोखून धरतात. ॥३॥ तुकाराम म्हणतात, अशा गावात सगळी दुःखं आनंदाने वस्तीला येतात. ॥४॥