कांद्यासाठी जालें ज्ञान । तेणें जन नाडिलें ॥१॥ ॥ध्रु.॥ काम क्रोध बुचबुची । भुंके पुची व्यालीची ॥२॥ पूजेलागीं द्रव्य मागे । काय सांगे शिष्यातें ॥३॥ तुका ह्मणे कैंचें ब्रह्म । अवघा भ्रम विषयांचा ॥४॥

फक्त कांद्या-भाकरीसाठी (क्षुल्लक स्वार्थासाठी) यांनी ज्ञानाचा बाजार मांडला आणि लोकांना फसवलं. ॥१॥ ध्रु.॥ यांच्या अंगात काम-क्रोध खदखदत असतो, हे अगदी खवळलेल्या, भुंकणाऱ्या कुत्रीसारखे वागतात. ॥२॥ पूजेच्या नावाखाली पैसे मागतात, शिष्याला खरं असं काय शिकवतात? ॥३॥ तुकाराम म्हणतात, हे कसलं ब्रह्मज्ञान - हा सगळा नुसता विषयवासनेचा भ्रम आहे. ॥४॥