बहुतें गेलीं वांयां । न भजतां पंढरीराया ॥१॥ ॥ध्रु.॥ करिती कामिकांची सेवा । लागोन मागोन खात्या देवा ॥२॥ अवघियांचा धनी । त्यासी गेलीं विसरोनि ॥३॥ तुका ह्मणे अंतीं । पडती यमाचिया हातीं ॥४॥

पंढरीरायाची भक्ती न करता अनेक जण आपलं आयुष्य वाया घालवतात. ॥१॥ ध्रु.॥ ते वासनांध, हपापलेल्या देवतांची सेवा करतात, त्यांच्यामागे लागून याचना करतात. ॥२॥ सगळ्यांचा खरा धनी कोण, त्यालाच ते विसरून जातात. ॥३॥ तुकाराम म्हणतात, शेवटी असे लोक यमाच्या हातात सापडतात. ॥४॥