देवा ऐसा शिष्य देई । ब्रह्मज्ञानी निपुण पाहीं ॥१॥ ॥ध्रु.॥ जो कां भावाचा आगळा । भक्तिप्रेमाचा पुतळा ॥२॥ ऐशा युक्ति ज्याला वाणें । तेथें वैराग्याचें ठाणें ॥३॥ ऐसा जाला हो शरीरी । तुका लिंबळोण करी ॥४॥

हे देवा, मला असा शिष्य दे, जो ब्रह्मज्ञानात निपुण असेल. ॥१॥ ध्रु.॥ जो श्रद्धेत श्रेष्ठ असेल, भक्तिप्रेमाचा जणू पुतळाच असेल. ॥२॥ ज्याच्यात अशी गुणवत्ता असेल, तिथेच खऱ्या वैराग्याचं स्थान असतं. ॥३॥ असा माणूस जर देहधारी असूनही भेटला, तर तुकाराम त्याच्यावरून लिंबलोण उतरवतील (भक्तिभावाने त्याला ओवाळतील). ॥४॥