जंववरी नाहीं देखिली पंढरी । तोंवरी वर्णिसी थोरी वैकुंठींची ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ मोक्षसिद्धि तेथें हिंडे दारोदारीं । होऊनि कामारी दीनरूप ॥२॥ वृंदावन सडे चौक रंग माळा । अभिनव सोहोळा घरोघरीं ॥३॥ नामघोष कथापुराणकीर्तनीं । ओविया कांडणीं पांडुरंग ॥४॥ सर्व सुख तेथें असे सर्वकाळ । ब्रह्म तें केवळ नांदतसे ॥५॥ तुका ह्मणे जें न साधे सायासें । तें हें प्रत्यक्ष दिसे विटेवरि ॥६॥

जोपर्यंत तू पंढरी पाहिली नाहीस, तोपर्यंत वैकुंठाची थोरवी सांगत बसशील. पंढरीत तर मोक्षप्राप्ती स्वतः घरोघरी हिंडते, अगदी लीन सेवकाच्या रूपात. तिथे तुळशी वृंदावनं सारवलेली, अंगणात रांगोळ्या, प्रत्येक घरात नवा उत्सव असतो. कथा-पुराण-कीर्तनात सतत नामाचा गजर चालतो, आणि दळण दळतानाच्या ओव्यांतसुद्धा पांडुरंगाचंच नाव असतं. तिथे सदासर्वकाळ सर्व सुख नांदतं, प्रत्यक्ष ब्रह्मच तिथे वास करतं. तुका म्हणतो, जे कितीही प्रयत्न केले तरी साधत नाही, ते इथे विटेवर उभं असलेलं प्रत्यक्ष दिसतं.