नको होऊं देऊं भावीं अभावना । या चि नांवें जाणा बहु दोष ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ मेघदृष्टि येथें होते अनिवार । जिव्हाळ्या उखर लाभ नाड ॥२॥ उत्तमा विभागें कनिष्ठाची इच्छा । कल्पतरु तैसा फळे त्यासी ॥३॥ तुका ह्मणे जिणें बहु थोडें आहे । आपुलिया पाहें पुढें बरें ॥४॥

आपल्या मनात अश्रद्धा, भाव नसणं येऊ देऊ नकोस, हाच खरा मोठा दोष आहे हे लक्षात ठेव. इथे कृपेचा मेघ अगदी मुक्तहस्ते बरसत असतो, पण नापीक, क्षारट जमिनीवर पडलेला जिव्हाळा वायाच जातो. कल्पतरूकडे जर हलक्या मनाने क्षुद्र इच्छा मागितली, तरी तो कल्पतरू तशीच फळं देतो, जे मागाल तेच मिळतं. तुका म्हणतो, आयुष्य फार थोडं आहे, म्हणून आपलं पुढचं हित आधीच बघून ठेव.