राहो आतां हें चि ध्यान । डोळां मन लंपटो ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ कोंडकोंडुनि धरीन जीवें । देहभावें ओंवाळीन ॥२॥ होईल येणें कळसा आलें । स्थिरावलें अंतरीं ॥३॥ तुका ह्मणे गोजिरिया । विठोबा पायां पडों द्या ॥४॥

आता हेच ध्यान कायम राहो, माझे डोळे आणि मन यातच गुंतून जावेत. मी हे जिवापाड जपून धरून ठेवीन, माझ्या देहभावानेच त्याची ओवाळणी करीन. यामुळे हे सगळं पूर्णत्वाला जाईल, आणि मनात स्थिर होईल. तुका म्हणतो, या गोजिऱ्या विठोबाच्या पायी मला लीन होऊ द्या.