उजळलें भाग्य आतां । अवघी चिंता वारली ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ संतदर्शनें लाभ । पद्मनाभ जोडला ॥२॥ संपुष्ट हा हृदयपेटी । करूनि पोटीं सांटवूं ॥३॥ तुका ह्मणे होता ठेवा । तो या भावा सांपडला ॥४॥

आता माझं भाग्य उजळून निघालं आहे, सगळी चिंता दूर झाली आहे. संतांच्या दर्शनाने मला पद्मनाभाची (विठ्ठलाची) प्राप्ती झाली. हा मिळालेला ठेवा हृदयाच्या पेटीत जपून ठेवू. तुका म्हणतो, जो ठेवा आधीपासूनच होता, तोच आज या भक्ताला गवसला.