धिग जिणें त्याचा स्वामी हीन वर । मरण तें बर भलें मग ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ आइका जी देवा ऐसी आहे नीत । काय तें उचित सांभाळावें ॥२॥ देशोदेशीं धाक जयाच्या उत्तरें । तयाचें कुतरें परि भलें ॥३॥ तुका ह्मणे हें कां सुचलें उत्तर । जाणोनि अंतर ओळखावें ॥४॥

ज्याचा स्वामी हलका, कमी दर्जाचा असतो, त्याचं जगणं धिक्कारार्ह; अशा जगण्यापेक्षा मरण बरं. देवा, ऐक, हाच खरा न्याय आहे; जे उचित आहे तेच आपण जपून ठेवावं. ज्याच्या शब्दाचा दरारा देशोदेशी असतो, त्याचं कुत्रं सुद्धा भाग्यवान समजावं. तुका म्हणतो, हे असं उत्तर मला का सुचलं, हे नीट समजून खरं मर्म ओळखावं.