सर्व सुखें आजी एथें चि वोळलीं । संतांची देखिलीं चरणांबुजें ॥१॥ सर्वकाळ होतों आठवीत मनीं । फिटली ते धणी येणें काळें ॥२॥ तुका ह्मणे वाचा राहिली कुंठित । पुढें जालें चित्त समाधान ॥३॥

आज इथेच सगळं सुख येऊन ओसंडलं, संतांची चरणकमलं मला प्रत्यक्ष पाहायला मिळाली. मी मनात सतत त्यांची आठवण काढत होतो, ती आस आज या क्षणी पुरी झाली. तुका म्हणतो, माझी वाणी स्तब्ध झाली, आणि मन मात्र पूर्ण समाधानी झालं.