उदंड शाहाणे होत तर्कवंत । परि या नेणवे अंत विठोबाचा ॥१॥ उदंडा अक्षरां करोत भरोवरी । परि ते नेणवे थोरी विठोबाची ॥२॥ तुका ह्मणे नाहीं भोळेपणाविण । जाणीव ते सिण रितें माप ॥३॥

कोणी कितीही शहाणे आणि तर्ककुशल झाले, तरी त्यांना विठोबाचा अंत कळत नाही ॥१॥ कोणी कितीही ग्रंथ-अक्षरांचा साठा केला, तरी त्यांना विठोबाचे खरे मोठेपण कळत नाही ॥२॥ तुकाराम म्हणतात, निर्मळ भोळ्या भावाशिवाय नुसते ज्ञान म्हणजे निरर्थक कष्ट आणि रिकामे मोजमाप आहे ॥३॥