हीं च त्यांचीं पंचभूतें । जीवन भातें प्रेमाचें ॥१॥ ॥ध्रु.॥ कळवळा धरिला संतीं । ते निगुती कैवाड ॥२॥ हा च काळ वर्तमान । साधन ही संपत्ती ॥३॥ तुका ह्मणे दिवसरातीं । हें चि खाती अन्न तें ॥४॥

संतांची पंचमहाभूतेच जणू प्रेममय बनलेली असतात; त्यांचे सारे जीवनच प्रेमाने भरलेले असते ॥१॥ संतांनी कळवळा (करुणा) जपला आहे; हीच त्यांची खरी, गुप्त कार्यपद्धत आहे ॥२॥ हाच वर्तमानकाळ त्यांचे साधन आहे आणि हीच त्यांची खरी संपत्ती आहे ॥३॥ तुकाराम म्हणतात, रात्रंदिवस संत हेच (करुणा, नामस्मरण) अन्न म्हणून सेवन करतात ॥४॥