दिनरजनीं हा चि धंदा । गोविंदाचे पवाडे ॥१॥ ॥ध्रु.॥ संकल्पिला देह देवा । सकळ हेवा तये ठायीं ॥२॥ नाहीं अवसान घडी । सकळ जोडी इंद्रियां ॥३॥ कीर्ति मुखें गर्जे तुका । करी लोकां सावध ॥४॥

रात्रंदिवस हाच एक धंदा - गोविंदाचे पराक्रम आणि गुणगान गाणे ॥१॥ माझा देह मी देवाला अर्पण केला आहे; माझी सगळी आसक्ती आता तिथेच आहे ॥२॥ आता माझी स्वतःची अशी ताकद उरलेली नाही; सगळी इंद्रिये मी देवाच्या सेवेला जुंपली आहेत ॥३॥ तुकाराम आपल्या मुखाने देवाची कीर्ती गर्जून सांगतात आणि लोकांना सावध करतात ॥४॥