गावें ह्मणउनि गीत । धरुनि राहे तैसें चित्त ॥१॥ ॥ध्रु.॥ हें चि थोर अवघड आहे । अन्न देखोनि भूक राहे ॥२॥ ऐकावी ह्मणून कथा । राहे तैसें धरुनि चित्ता ॥३॥ तुका ह्मणे धणी । नव्हे जेविल्यावांचुनि ॥४॥

गाणे गावे असे मनात येते, आणि मन तेवढ्यापुरतेच तसे राहते - प्रत्यक्ष कृती होत नाही ॥१॥ हीच खरी मोठी अडचण आहे - अन्न नुसते बघून भूक भागत नाही ॥२॥ कथा ऐकावी असे मनात येते, पण मन फक्त तेवढाच विचार धरून राहते - प्रत्यक्ष ऐकणे घडत नाही ॥३॥ तुकाराम म्हणतात, प्रत्यक्ष जेवल्याशिवाय पोटभर धन्यता कधीच मिळत नाही ॥४॥