द्रव्याचिया मागें कळिकाळाचा लाग । ह्मणोनियां संग खोटा त्याचा ॥१॥ ॥ध्रु.॥ निरयाचें मूळ घालुनियां मागें । मांडिली प्रसंगें कथा पुढें ॥२॥ आजिच्या प्रसंगे हा चि लाभ घ्यावा । पुढील भार देवावरी घाला ॥३॥ प्रारब्ध कांहीं न पालटे सोसें । तृष्णेचें हें पिसें वांयांविण ॥४॥ तुका ह्मणे घेई राहे ऐसें धन । सादर श्रवण करोनियां ॥५॥

द्रव्याच्या मागे काळाचा (मृत्यूचा) पाठलाग असतो; म्हणूनच त्याची संगत खोटी आणि घातक आहे ॥१॥ नरकाचे मूळ कारण मागे टाकून, या निमित्ताने ही कथा (उपदेश) पुढे मांडली आहे ॥२॥ आजच्या या संधीचा लाभ घ्यावा; पुढची काळजी देवावर सोपवून द्यावी ॥३॥ कितीही सोसले तरी प्रारब्ध काही बदलत नाही; तृष्णेचे हे वेड निव्वळ व्यर्थच आहे ॥४॥ तुकाराम म्हणतात, असे हे खरे धन आदरपूर्वक ऐकून घ्या आणि साठवून ठेवा ॥५॥