तुज ऐसा कोण उदाराची रासी । आपुलें चि देसी पद दासा ॥१॥ शुद्ध हीन कांहीं न पाहासी कुळ । करिसी निर्मळ वास देहीं ॥२॥ भावें हें कदान्न खासी त्याचे घरीं । अभक्तांच्या परी नावडती ॥३॥ न वजासी जेथें दुरी दवडितां । न येसी जो चित्ता योगियांच्या ॥४॥ तुका ह्मणे ऐसीं ब्रीदें तुझीं खरीं । बोलतील चारी वेद मुखें ॥५॥

तुझ्यासारखा उदार कोण आहे? तू तुझ्या भक्ताला आपलंच स्थान देऊन टाकतोस. तू कुळ शुद्ध आहे की अशुद्ध हे पाहत नाहीस, त्याचं शरीर पवित्र करून टाकतोस. भावामुळे तू त्याच्या घरचं साधं-सुधं अन्नही आवडीने खातोस, पण ज्यांना भक्ती नाही त्यांना हे आवडत नाही. हाकलून दिलं तरी तू दूर जात नाहीस, पण योग्यांच्या मनातही सहज शिरत नाहीस. तुकाराम म्हणतात, तुझी ही खरी ओळख चारही वेद आपल्या मुखाने सांगतील.