जतन करीन जीवें । शुद्धभावें करूनी ॥१॥ ॥ध्रु.॥ विठ्ठल विठ्ठल हें धन । जीवन अंतकाळींचें ॥२॥ वर्दळ हें संचित सारूं । वरवा करूं उदिम हा ॥३॥ तुका ह्मणे हृदयपेटी । ये संपुटीं सांटवूं ॥४॥

मी जिवापाड जपून ठेवीन, अगदी शुद्ध भावाने. विठ्ठल विठ्ठल हेच माझं धन, हेच अंतकाळचं जीवन (आधार). हेच माझं खरं संचित (साठवण) समजून हा व्यापार (नामाचा उद्योग) मी उत्तम प्रकारे करेन. तुकाराम म्हणतात, हृदयरूपी पेटीत, या कोंदणात मी हे नाम साठवून ठेवीन.