फोडुनि सांगडी बांधली माजासी । पैल थडी कैसी पावे सहजीं ॥१॥ ॥ध्रु.॥ आपला घात आपण चि करी । आणिकां सांगतां नाइके तरी ॥२॥ भुकेभेणें विष घेऊं पाहे आतां । आपल्या चि घाता करूं पाहे ॥३॥ तुका ह्मणे एक चालतील पुढें । तयांसी वांकडें जातां ठके ॥४॥

तराफा फोडून मध्येच बांधून टाकला, तर पलीकडचा तीर सहज कसा गाठता येईल? माणूस स्वतःच स्वतःचा घात करून घेतो, दुसऱ्यांनी कितीही सांगितलं तरी तो ऐकत नाही. भुकेच्या भीतीने आता विष खायला निघतो, म्हणजे स्वतःच स्वतःच्या नाशाला हात घालतो. तुकाराम म्हणतात, काही जण मात्र नीट पुढे चालत राहतात, पण जे वाकडी वाट धरतात त्यांचं मात्र नुकसान होतं.