तुज च पासाव जालोंसों निर्माण । असावें तें भिन्न कासयानें ॥१॥ ॥ध्रु.॥ पाहावा जी ठायीं करूनि विचार । न्यून कोठें फार असे चि ना ॥२॥ ठेविलिये ठायीं आज्ञेचें पाळण । करूनि जतन राहिलोंसें ॥३॥ तुका ह्मणे आतां बोलतसे स्पष्ट । जालीं क्रियानष्ट तुह्माऐसा ॥४॥

तुझ्यापासूनच मी निर्माण झालो आहे, मग वेगळे असण्याचं कारणच काय? एका जागी थांबून नीट विचार करून पाहा, यात कुठेही उणेपणा नाही. जिथे मला ठेवलं तिथेच आज्ञापालन करत, स्वतःला जपत राहिलो. तुकाराम म्हणतात, आता मी स्पष्ट बोलतो - माझी कृती तुझ्यासारखीच (तुझ्यामुळेच) नष्ट झाली आहे.