प्रीतिभंग माझा केला पांडुरंगा । भक्तिरस सांगा कां जी तुह्मी ॥१॥ ॥ध्रु.॥ ह्मणऊनि कांहीं न ठेवीं चि उरी । आलों वर्मावरी एकाएकीं ॥२॥ न देखों चि कांहीं परती माघारी । उरली ते उरी नाहीं मुळीं ॥३॥ तुका ह्मणे आला अंतरासी खंड । तरि माझे तोंड खवळिलें ॥४॥

पांडुरंगा, माझं प्रेमभंग तूच केलास; मग भक्तिरस काय आहे हे तुम्हीच सांगा. म्हणून मी आता काहीही शिल्लक ठेवणार नाही, अचानक एकदम मर्मावरच येऊन पोहोचलो आहे. मागे वळून काहीच दिसत नाही, मागे उरलेलं असं काहीच नाही. तुकाराम म्हणतात, माझ्या अंतर्मनात दुरावा आला आहे, त्यामुळे माझं तोंड चवताळलं (संतापलं) आहे.