पाठवणें पडणें पायां । उद्धार वांयां काशाचा ॥१॥ ॥ध्रु.॥ घडलें तें भेटीसवें । दिसेल बरवें सकळां ॥२॥ न घडतां दृष्टादृष्टी । काय गोष्टी कोरड्या ॥३॥ अबोल्यानें असे तुका । अंतर ऐका साक्षीर्ते ॥४॥

पाठवणी करणं, पायां पडणं - याशिवाय उगाच उद्धाराच्या गप्पा कशासाठी? जे प्रत्यक्ष भेटीतूनच घडेल, तेच सर्वांना खरं वाटेल. प्रत्यक्ष भेट झाल्याशिवाय नुसत्या कोरड्या गोष्टी बोलून काय उपयोग? तुकाराम अबोला धरून आहे, त्याचं अंतर्मन साक्षीला ऐका, जाणून घ्या.