ह्मणउनी दास नव्हे ऐसा जालों । अनुभवें बोलों स्वामीपुढें ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ कां नाहीं वचन प्रतिउत्तराचें । मी च माझ्या वेचें अट्टाहासें ॥२॥ कासयानें गोडी उपजावा विश्वास। प्रीती कांहीं रस वांचुनियां ॥३॥ तुका ह्मणे अगा चतुरा शिरोमणी । विचारावें मनीं केशीराजा ॥४॥

म्हणून मी खरा सेवक राहिलो नाही असें झालें आहे, स्वामीसमोर मी अनुभवाने बोलतो आहे ॥१॥ ध्रु.॥ तुझ्याकडून उत्तराचा एकही शब्द कां येत नाही? मीच माझ्या हट्टानें बोलत राहतो ॥२॥ प्रेमाचा ओलावाच नसेल तर विश्वासाची गोडी कशी निर्माण होईल? ॥३॥ तुका म्हणतो, अरे चतुर शिरोमणी केशीराजा, हें मनांत नीट विचार कर ॥४॥