निर्धाराचें अवघें गोड । वाटे कोड कौतुक ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ बैसलिया भाव पांयीं । बरा तई नाचेन ॥२॥ स्वामी कळे सावधान । तरि मन उल्हासे ॥३॥ तुका ह्मणे आश्वासावें । प्रेम द्यावें विठ्ठले ॥४॥

मनाचा निर्धार पक्का असला की सगळें गोड वाटतें, एक कौतुकाचा आनंद वाटतो ॥१॥ ध्रु.॥ मन पायांशी स्थिर बसलें की मी खरा आनंदानें नाचेन ॥२॥ स्वामीला माझी जाणीव/काळजी आहे हें कळलें की मन उल्हासित होतें ॥३॥ तुका म्हणतो, हे विठ्ठला, मला धीर दे, प्रेम दे ॥४॥