तुमचा तुह्मीं केला गोवा । आतां चुकवितां देवा ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ कैसें सरे चाळवणें । केलें कासयाला शहाणें ॥२॥ कासया रूपा। नांवा आलेति गा बापा ॥३॥ तुका ह्मणे आतां ।न सरे हवाले घालितां ॥४॥

हे देवा, हें नातें तूंच जोडलेंस, आणि आतां तूंच त्यातून सुटका करून घेतोस ॥१॥ ध्रु.॥ ही टाळाटाळ कशी संपणार? यात शहाणपणा दाखवून काय होणार? ॥२॥ बापा, तूं हे रूप आणि नांव कशासाठी घेतलेंस (जर मला सोडूनच द्यायचें होतें तर)? ॥३॥ तुका म्हणतो, आतां जबाबदारी टाळत राहून भागणार नाही ॥४॥