नव्हे आराणूक परि मनीं वाहे । होईल त्या साहे पांडुरंग ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ पंढरीसि जावें उद्वेग मानसीं । धरिल्या पावसी संदेह नाहीं ॥२॥ नसो बळ देह असो पराधीन । परि हें चिंतन टाकों नको ॥३॥ तुका ह्मणे देह पडो या चिंतनें । पुढें लागे येणें याजसाटीं ॥४॥

फुरसत नसली तरी मनात हीच ओढ राहते; जो हें मनात धरतो त्याला पांडुरंग साहाय्य करतोच ॥१॥ ध्रु.॥ मनात तळमळ असली तरी पंढरीला जावेंच, हा निश्चय धरला तर पोहोचशील यात शंका नाही ॥२॥ देहात ताकद नसो, देह परावलंबी असो, पण हें चिंतन मात्र सोडू नकोस ॥३॥ तुका म्हणतो, हें चिंतन करतां करतां देह पडला तरी चालेल, यामुळेंच पुढेंही (पुढच्या जन्मीही) याचा उपयोग होतो ॥४॥