मोकळें मन रसाळ वाणी । या चि गुणीं संपन्न ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ लक्ष्मी ते ऐशा नावें । भाग्यें ज्यावें तरि त्यांनीं ॥२॥ नमन नम्रता अंगीं । नेघे रंगीं पालट ॥३॥ तुका ह्मणे त्याच्या नांवें। घेतां व्हावें संतोषी ॥४॥

मोकळें मन आणि गोड बोलणें - या गुणांनीच माणूस खरा श्रीमंत असतो ॥१॥ ध्रु.॥ अशा नावाजलेल्या माणसाकडूनच खरें भाग्य (लक्ष्मी) लाभावें ॥२॥ नम्रता आणि विनय अंगात असतो, तो कधी बदलत नाही ॥३॥ तुका म्हणतो, अशा माणसाचें नांव घेतलें तरी मनाला संतोष वाटावा ॥४॥