कायावाचामन ठेविलें गाहाण । घेतलें तुझें रिण जोडीलागीं ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ अवघें आलें आंत पोटा पडिलें थीतें । सारूनि निश्चित जालों देवा ॥२॥ द्यावयासी आतां नाहीं तोळा मासा । आधील मवेशा तुज ठावी ॥३॥ तुझ्या रिणें गेले बहुत बांधोन । जाले मजहून थोरथोर ॥४॥ तुका ह्मणे तुझे खतीं जें गुंतलें । करूनि आपुलें घेई देवा ॥५॥

माझें शरीर, वाणी आणि मन मी गहाण ठेवलें, तुझें कर्ज घेतलें नफा मिळवण्यासाठी ॥१॥ ध्रु.॥ सगळें आत पोटात साठलें [हा भाग मूळ प्रतीतही थोडा अस्पष्ट आहे], देवा, मी याबद्दल निश्चिंत झालो आहे ॥२॥ आतां परत द्यायला माझ्याजवळ कणभरही शिल्लक नाही; आधीचा सगळा हिशोब तुला माहीतच आहे ॥३॥ तुझ्या कर्जामुळें अनेकजण अधिकच कर्जबाजारी झाले, माझ्यापेक्षाही मोठ्या कर्जात अडकले ॥४॥ तुका म्हणतो, देवा, तुझ्या हिशोबात जें काही अडकलेलें आहे, तें सगळें स्वतःचें मानून घेऊन टाक ॥५॥