ऐसा माझा कोण आहे भीडभार । नांवाचा मी फार वांयां गेलों ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ काय सेवा रुजु आहे सत्ताबळ। तें मज राउळ कृपा करी ॥२॥ काय याती शुद्ध आहे कुळ कर्म । तेणें पडे वर्म तुझे ठायीं ॥३॥ कोण तपोनिध दानधर्मसीळ । अंगीं एक बळ आहे सत्ता ॥४॥ तुका ह्मणे वांयां जालों भूमी भार । होईल विचार काय नेणों ॥५॥

माझी अशी कसलीच योग्यता/वजन नाही, मी नुसताच नावापुरता उरलो आहे, पूर्ण वाया गेलो आहे ॥१॥ ध्रु.॥ माझी सेवा खरी सिद्ध झाली आहे का, किंवा माझ्यात कसली सत्ता/बळ आहे, की ज्यामुळे देवा तूं माझ्यावर कृपा करावीस? ॥२॥ माझी जात शुद्ध आहे का, कुळ-कर्म चांगलें आहे का, ज्यामुळें तुझ्या ठिकाणी माझें काही वजन पडावें? ॥३॥ मी कुठें तपाचा साठा असलेला, दानधर्मी माणूस आहे? अंगी तेवढी एक ताकद असेल तरच अधिकार असतो ॥४॥ तुका म्हणतो, मी फक्त पृथ्वीवरचें ओझें होऊन वाया गेलो आहे, पुढें काय होईल हें मला माहीत नाही ॥५॥