तुझा दास ऐसा ह्मणती लोकपाळ । ह्मणऊनि सांभाळ करीं माझा ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ अनाथाचा नाथ पतितपावन । हें आतां जतन करीं नाम ॥२॥ माझे गुण दोष पाहातां न लगे अंत । ऐसें माझें चित्त मज ग्वाही ॥३॥ नेणें तुझी कैसी करावी हे सेवा । जाणसी तूं देवा अंतरींचें ॥४॥ तुका ह्मणे तूं या कृपेचा सिंधु । तोडीं भवबंधु माझा देवा ॥५॥

लोकपाल (जगाचे रक्षणकर्ते) म्हणतात की मी तुझा दास आहे; म्हणून देवा माझी काळजी तूंच घे ॥१॥ ध्रु.॥ अनाथांचा नाथ, पतितांना पावन करणारा - हें तुझें नांव आतां खरें करून दाखव ॥२॥ माझे गुण-दोष तपासले तर दोषांना अंतच लागणार नाही, हें माझें मनच मला साक्ष देतें ॥३॥ तुझी सेवा नेमकी कशी करावी हें मला कळत नाही; देवा, माझ्या मनातलें तुलाच माहीत आहे ॥४॥ तुका म्हणतो, तूं या कृपेचा सागर आहेस; देवा, माझें संसारबंधन तोडून टाक ॥५॥