जाणावें तें काय नेणावें तें काय । घ्यावे तुझे पाय हें चि सार ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ करावें तें काय न करावें तें काय । घ्यावे तुझे पाय हें चि सार ॥२॥ बोलावें तें काय न बोलावें तें काय । घ्यावे तुझे पाय हें चि सार ॥३॥ जावें तें कोठें न जावें तें आतां । बरवें आठवितां नाम तुझें ॥४॥ तुका ह्मणे तूं करिसी तें सोपें । पुण्ये होती पापें आमुच्या मर्ते ॥५॥

काय जाणावें, काय जाणून घेऊ नये - तुझे पाय धरणें हेंच खरें सार आहे ॥१॥ ध्रु.॥ काय करावें, काय करूं नये - तुझे पाय धरणें हेंच खरें सार आहे ॥२॥ काय बोलावें, काय बोलूं नये - तुझे पाय धरणें हेंच खरें सार आहे ॥३॥ कुठें जावें, कुठें जाऊं नये - आतां तुझें नांव नीट आठवलें की पुरे ॥४॥ तुका म्हणतो, तूं जें करशील तेंच खरें सोपें; आमच्या स्वतःच्या हिशोबानें तर पुण्याचींही पापें होऊन बसतात ॥५॥