दिनयामिन्यौ सायं प्रातः शिशिरवसन्तौ पुनरायातैः । कालः क्रीडति गच्छति आयुस्तदपि न मुञ्चत्याशावायुः ॥ १३ ॥

Day and night, evening and morning, winter and spring — coming and going again and again, time plays its game and one's lifespan keeps slipping away; and yet, the gusts of hope and desire never leave a person.

दिनयामिन्यौ सायं प्रातः शिशिरवसन्तौ पुनरायातैः । कालः क्रीडति गच्छति आयुस्तदपि न मुञ्चत्याशावायुः ॥ १३ ॥

दिन-रात, संध्या-प्रातः, शिशिर-वसंत — बार-बार आते-जाते रहते हैं; इस प्रकार काल क्रीड़ा करता रहता है और आयु व्यतीत होती जाती है, फिर भी आशा की वायु मनुष्य को नहीं छोड़ती।

दिनयामिन्यौ सायं प्रातः शिशिरवसन्तौ पुनरायातैः । कालः क्रीडति गच्छति आयुस्तदपि न मुञ्चत्याशावायुः ॥ १३ ॥

दिवस-रात्र, संध्याकाळ-सकाळ, शिशिर-वसंत — वारंवार येत-जात राहतात; अशा प्रकारे काळ खेळत राहतो आणि आयुष्य निघून जाते, तरीही आशेची वावटळ माणसाला सोडत नाही.