अद्यापि दुर्निवारं स्तुतिकन्या वहति नाम कौमारम् । सद्भ्यो न रोचते सा असन्तः अपि अस्यै न रोचन्ते ॥

Flattery, imagined as a young maiden, remains forever unwed and impossible to fully banish from the world: truly good people have no taste for her, and yet even wicked people find no real satisfaction in her either. Flattery persists everywhere, yet no one — good or bad — ever truly makes peace with it.

अद्यापि दुर्निवारं स्तुतिकन्या वहति नाम कौमारम् । सद्भ्यो न रोचते सा असन्तः अपि अस्यै न रोचन्ते ॥

चापलूसी, मानो एक कन्या हो, आज भी अविवाहित है और संसार से मिटाई नहीं जा सकती — सज्जन लोग उसे पसंद नहीं करते, और दुर्जन भी उससे सच्चा संतोष नहीं पाते। चापलूसी हर जगह मौजूद है, फिर भी न अच्छे लोग और न बुरे लोग उससे सच में तालमेल बिठा पाते हैं।

अद्यापि दुर्निवारं स्तुतिकन्या वहति नाम कौमारम् । सद्भ्यो न रोचते सा असन्तः अपि अस्यै न रोचन्ते ॥

खुशामत, जणू एक कन्या, आजही अविवाहित आहे आणि जगातून पूर्णपणे नाहीशी होत नाही — सज्जन तिला आवडत नाहीत, आणि दुर्जनांनाही तिच्यात खरे समाधान मिळत नाही. खुशामत सर्वत्र असते, तरीही चांगले किंवा वाईट कोणीच तिच्याशी खरा जुळवून घेत नाही.