परो अपि हितवान् बन्धुः बन्धुः अपि अहितः परः । अहितः देहजः व्याधिः हितम् आरण्यम् औषधम् ॥

Even a stranger who helps you is truly a friend, while even a relative who harms you is truly a stranger. After all, a disease growing within one's own body brings harm, while medicine from the far-off forest brings healing — what matters is the effect, not the origin.

परो अपि हितवान् बन्धुः बन्धुः अपि अहितः परः । अहितः देहजः व्याधिः हितम् आरण्यम् औषधम् ॥

जो उपकार करे वह पराया भी अपना है, और जो हानि पहुँचाए वह अपना भी पराया है। आखिर शरीर के भीतर पैदा हुई बीमारी हानिकारक होती है, जबकि दूर वन से आई औषधि लाभकारी होती है - महत्व सम्बन्ध का नहीं, प्रभाव का होता है।

परो अपि हितवान् बन्धुः बन्धुः अपि अहितः परः । अहितः देहजः व्याधिः हितम् आरण्यम् औषधम् ॥

जो उपकार करतो तो परका असला तरी आपलाच असतो, आणि जो हानी पोहोचवतो तो आपला असला तरी परकाच असतो. शेवटी शरीरातच निर्माण झालेला रोग हानिकारक असतो, तर दूर जंगलातून आलेले औषध हितकारक असते - महत्त्व नात्याचे नसून परिणामाचे असते.