Satyakama Returns, Shining with Knowledge
प्राप हाचर्यकुलं तमाचर्योऽभ्युवाद सत्यकाम३ इति भगव इति ह प्रतिशुश्राव ॥ १ ॥ ब्रह्मविदिव वै सोम्य भासि को नु त्वानुशशासेत्यन्ये मनुष्येभ्य इति ह प्रतिजज्ञे भगवांस्त्वेव मे कामे ब्रूयात् ॥ २ ॥ श्रुतंह्येव मे भगवद्दृशेभ्य आचार्याद्धैव विद्या विदिता साधिष्ठं प्रापतीति तस्मै हैतदेवोवाचात्र ह न किंचन वीयायेति वीयायेति ॥ ३ ॥
Satyakama reached the teacher's house. The teacher said to him, 'Satyakama!' 'Sir, I am listening,' he replied. The teacher said, 'My dear, you shine like one who knows Brahman; who then has taught you?' 'Not men,' he replied, evading the question. 'But you, sir, should teach me, for I have heard from teachers such as you that only knowledge learned from a teacher leads one truly to one's goal.' So the teacher declared to him that very same knowledge; and nothing at all was left out - yes, nothing was left out.
Satyakama Returns, Shining with Knowledge
प्राप हाचर्यकुलं तमाचर्योऽभ्युवाद सत्यकाम३ इति भगव इति ह प्रतिशुश्राव ॥ १ ॥ ब्रह्मविदिव वै सोम्य भासि को नु त्वानुशशासेत्यन्ये मनुष्येभ्य इति ह प्रतिजज्ञे भगवांस्त्वेव मे कामे ब्रूयात् ॥ २ ॥ श्रुतंह्येव मे भगवद्दृशेभ्य आचार्याद्धैव विद्या विदिता साधिष्ठं प्रापतीति तस्मै हैतदेवोवाचात्र ह न किंचन वीयायेति वीयायेति ॥ ३ ॥
सत्यकाम आचार्यकुल में पहुँचा। आचार्य ने उससे कहा, 'सत्यकाम!' 'भगवन्, मैं सुन रहा हूँ,' उसने उत्तर दिया। आचार्य ने कहा, 'सोम्य, तुम ब्रह्मवेत्ता के समान चमक रहे हो; तो फिर तुम्हें किसने सिखाया है?' 'मनुष्यों ने नहीं,' उसने उत्तर दिया, टालते हुए। 'परन्तु आप ही मुझे सिखाइए, क्योंकि मैंने आप जैसे आचार्यों से सुना है कि केवल आचार्य से सीखी हुई विद्या ही मनुष्य को उत्तम गति तक पहुँचाती है।' तब आचार्य ने उसे वही विद्या पुनः सिखाई; और उसमें कुछ भी छूटा नहीं - हाँ, कुछ भी नहीं छूटा।
Satyakama Returns, Shining with Knowledge
प्राप हाचर्यकुलं तमाचर्योऽभ्युवाद सत्यकाम३ इति भगव इति ह प्रतिशुश्राव ॥ १ ॥ ब्रह्मविदिव वै सोम्य भासि को नु त्वानुशशासेत्यन्ये मनुष्येभ्य इति ह प्रतिजज्ञे भगवांस्त्वेव मे कामे ब्रूयात् ॥ २ ॥ श्रुतंह्येव मे भगवद्दृशेभ्य आचार्याद्धैव विद्या विदिता साधिष्ठं प्रापतीति तस्मै हैतदेवोवाचात्र ह न किंचन वीयायेति वीयायेति ॥ ३ ॥
सत्यकाम आचार्यकुळात पोहोचला. आचार्य त्याला म्हणाले, 'सत्यकामा!' 'भगवन, मी ऐकत आहे,' त्याने उत्तर दिले. आचार्य म्हणाले, 'सोम्या, तू ब्रह्मवेत्त्यासारखा तळपत आहेस; मग तुला कोणी शिकवले?' 'मानवांनी नाही,' त्याने उत्तर दिले, टाळाटाळ करत. 'पण आपणच मला शिकवा, कारण मी आपल्यासारख्या आचार्यांकडून ऐकले आहे की केवळ आचार्यांकडून शिकलेली विद्याच माणसाला खऱ्या गंतव्यापर्यंत पोहोचवते.' मग आचार्यांनी त्याला तीच विद्या पुन्हा शिकवली; आणि त्यात काहीही सुटले नाही - होय, काहीही सुटले नाही.