The Bridge That Separates the Worlds
अथ य आत्मा स सेतुर्धृतिरेषां लोकानामसंभेदाय नैतं सेतुमहोरात्रे तरतो न जरा न मृत्युर्न शोको न सुकृतं न दुष्कृतं सर्वे पाप्मानोऽतो निवर्तन्तेऽपहतपाप्मा ह्येष ब्रह्मलोकः ॥ १ ॥ तस्माद्वा एतं सेतुं तीर्त्वान्धः सन्ननन्धो भवति विद्धः सन्नविद्धो भवत्युपतापी सन्ननुपतापी भवति तस्माद्वा एतं सेतुं तीर्त्वापि नक्तमहरेवाभिनिष्पद्यते सकृद्विभातो ह्येवैष ब्रह्मलोकः ॥ २ ॥ तद्य एवैतं ब्रह्मलोकं ब्रह्मचर्येणानुविन्दन्ति तेषामेवैष ब्रह्मलोकस्तेषां सर्वेषु लोकेषु कामचारो भवति ॥ ३ ॥
Now, that Self is a bridge, a boundary that keeps these worlds apart, so that they do not merge into confusion. Neither day nor night crosses over this bridge, nor old age, nor death, nor sorrow, nor good deeds, nor evil deeds; all evils turn back from it, for this Brahma-world is free of evil. Therefore, one who has crossed this bridge, if blind, becomes no longer blind; if wounded, becomes no longer wounded; if afflicted, becomes no longer afflicted. Therefore, upon crossing this bridge, even night becomes as though it were day, for this Brahma-world is illumined once and for all. And this Brahma-world belongs only to those who find it through the celibate student's life; for them alone is this Brahma-world, and for them there is freedom of movement in all worlds.
The Bridge That Separates the Worlds
अथ य आत्मा स सेतुर्धृतिरेषां लोकानामसंभेदाय नैतं सेतुमहोरात्रे तरतो न जरा न मृत्युर्न शोको न सुकृतं न दुष्कृतं सर्वे पाप्मानोऽतो निवर्तन्तेऽपहतपाप्मा ह्येष ब्रह्मलोकः ॥ १ ॥ तस्माद्वा एतं सेतुं तीर्त्वान्धः सन्ननन्धो भवति विद्धः सन्नविद्धो भवत्युपतापी सन्ननुपतापी भवति तस्माद्वा एतं सेतुं तीर्त्वापि नक्तमहरेवाभिनिष्पद्यते सकृद्विभातो ह्येवैष ब्रह्मलोकः ॥ २ ॥ तद्य एवैतं ब्रह्मलोकं ब्रह्मचर्येणानुविन्दन्ति तेषामेवैष ब्रह्मलोकस्तेषां सर्वेषु लोकेषु कामचारो भवति ॥ ३ ॥
अब, वह आत्मा एक सेतु है, एक सीमा जो इन लोकों को अलग-अलग रखती है, ताकि वे परस्पर घुल-मिल न जाएँ। न दिन न रात इस सेतु को पार करते हैं, न वृद्धावस्था, न मृत्यु, न शोक, न पुण्यकर्म, न पापकर्म; सभी पाप इससे लौट जाते हैं, क्योंकि यह ब्रह्मलोक पाप से रहित है। इसीलिए जो इस सेतु को पार कर लेता है, वह अन्धा होने पर भी अन्धा नहीं रहता; घायल होने पर भी घायल नहीं रहता; पीड़ित होने पर भी पीड़ित नहीं रहता। इसीलिए इस सेतु को पार करने पर रात्रि भी मानो दिन बन जाती है, क्योंकि यह ब्रह्मलोक सदा के लिए प्रकाशित है। और यह ब्रह्मलोक केवल उन्हीं का है जो इसे ब्रह्मचर्य के द्वारा पाते हैं; केवल उन्हीं के लिए यह ब्रह्मलोक है, और उन्हीं को सब लोकों में स्वच्छन्द विचरण प्राप्त होता है।
The Bridge That Separates the Worlds
अथ य आत्मा स सेतुर्धृतिरेषां लोकानामसंभेदाय नैतं सेतुमहोरात्रे तरतो न जरा न मृत्युर्न शोको न सुकृतं न दुष्कृतं सर्वे पाप्मानोऽतो निवर्तन्तेऽपहतपाप्मा ह्येष ब्रह्मलोकः ॥ १ ॥ तस्माद्वा एतं सेतुं तीर्त्वान्धः सन्ननन्धो भवति विद्धः सन्नविद्धो भवत्युपतापी सन्ननुपतापी भवति तस्माद्वा एतं सेतुं तीर्त्वापि नक्तमहरेवाभिनिष्पद्यते सकृद्विभातो ह्येवैष ब्रह्मलोकः ॥ २ ॥ तद्य एवैतं ब्रह्मलोकं ब्रह्मचर्येणानुविन्दन्ति तेषामेवैष ब्रह्मलोकस्तेषां सर्वेषु लोकेषु कामचारो भवति ॥ ३ ॥
आता, तो आत्मा एक सेतू आहे, एक सीमा जी या लोकांना वेगवेगळे ठेवते, जेणेकरून ते एकमेकांत मिसळून जाऊ नयेत. ना दिवस ना रात्र या सेतूला ओलांडतात, ना वृद्धत्व, ना मृत्यू, ना शोक, ना पुण्यकर्म, ना पापकर्म; सर्व पापे यातून परत जातात, कारण हे ब्रह्मलोक पापरहित आहे. म्हणूनच जो हा सेतू ओलांडतो, तो आंधळा असला तरी आंधळा राहत नाही; जखमी असला तरी जखमी राहत नाही; पीडित असला तरी पीडित राहत नाही. म्हणूनच हा सेतू ओलांडल्यावर रात्रही जणू दिवस बनते, कारण हे ब्रह्मलोक कायमचे प्रकाशित आहे. आणि हे ब्रह्मलोक केवळ त्यांचेच आहे जे याला ब्रह्मचर्याद्वारे प्राप्त करतात; केवळ त्यांच्यासाठीच हे ब्रह्मलोक आहे, आणि त्यांनाच सर्व लोकांत स्वच्छंद संचार प्राप्त होतो.