अथातः शौव उद्गीथस्तद्ध बको दाल्भ्यो ग्लावो वा मैत्रेयः स्वाध्यायमुद्वव्राज ॥ १ ॥ तस्मै श्वा श्वेतः प्रादुर्बभूव तमन्ये श्वान उपसमेत्योचुरन्नं नो भगवानागायत्वशनायामवा इति ॥ २ ॥ तान्होवाचेहैव मा प्रातरुपसमीयातेति तद्ध बको दाल्भ्यो ग्लावो वा मैत्रेयः प्रतिपालयांचकार ॥ ३ ॥ ते ह यथैवेदं बहिष्पवमानेन स्तोष्यमाणाः संरब्धाः सर्पन्तीत्येवमाससृपुस्ते ह समुपविश्य हिं चक्रुः ॥ ४ ॥ ओ३मदा३मों३पिबा३मों३ देवो वरुणः प्रजपतिः सविता२न्नमिहा२हरदन्नपते३ऽन्नमिहा २हरा२हरो३मिति ॥ ५ ॥

Now, the Udgitha of the dogs. Baka Dalbhya, or as he was also known, Glava Maitreya, went out to recite the Veda. A white dog appeared before him, and other dogs gathered around it, saying, 'Sir, please sing food for us; we are hungry.' The white dog said to them, 'Come to me here again tomorrow morning.' Baka Dalbhya, or Glava Maitreya, kept watch for them. Just as priests move along holding on to one another, chanting the Bahishpavamana hymn, so those dogs crept along in just the same way. Then they sat down together and began to hum, and sang: 'Om! Let us eat! Om! Let us drink! Om! May the god Varuna, Prajapati, and Savitr bring food here! Lord of food, bring food here - bring it, bring it, Om!'

अथातः शौव उद्गीथस्तद्ध बको दाल्भ्यो ग्लावो वा मैत्रेयः स्वाध्यायमुद्वव्राज ॥ १ ॥ तस्मै श्वा श्वेतः प्रादुर्बभूव तमन्ये श्वान उपसमेत्योचुरन्नं नो भगवानागायत्वशनायामवा इति ॥ २ ॥ तान्होवाचेहैव मा प्रातरुपसमीयातेति तद्ध बको दाल्भ्यो ग्लावो वा मैत्रेयः प्रतिपालयांचकार ॥ ३ ॥ ते ह यथैवेदं बहिष्पवमानेन स्तोष्यमाणाः संरब्धाः सर्पन्तीत्येवमाससृपुस्ते ह समुपविश्य हिं चक्रुः ॥ ४ ॥ ओ३मदा३मों३पिबा३मों३ देवो वरुणः प्रजपतिः सविता२न्नमिहा२हरदन्नपते३ऽन्नमिहा २हरा२हरो३मिति ॥ ५ ॥

अब कुत्तों का उद्गीथ। बक दाल्भ्य, जिसे ग्लाव मैत्रेय भी कहा जाता है, वेदपाठ के लिए बाहर गया। उसके सामने एक श्वेत कुत्ता प्रकट हुआ, और उसके चारों ओर अन्य कुत्ते इकट्ठे होकर बोले, 'महोदय, कृपया हमारे लिए अन्न गाइए; हम भूखे हैं।' श्वेत कुत्ते ने उनसे कहा, 'कल सवेरे फिर यहाँ मेरे पास आना।' बक दाल्भ्य, अर्थात् ग्लाव मैत्रेय, उनकी प्रतीक्षा करता रहा। जैसे पुरोहित बहिष्पवमान स्तोत्र गाते हुए एक-दूसरे को पकड़कर चलते हैं, वैसे ही वे कुत्ते भी उसी प्रकार रेंगते हुए चले। फिर वे सब साथ बैठ गए और गुनगुनाने लगे, और गाया - 'ॐ! खाएँ! ॐ! पिएँ! ॐ! वरुण देव, प्रजापति, सविता यहाँ अन्न लाएँ! अन्नपते, यहाँ अन्न लाओ - लाओ, लाओ, ॐ!'

अथातः शौव उद्गीथस्तद्ध बको दाल्भ्यो ग्लावो वा मैत्रेयः स्वाध्यायमुद्वव्राज ॥ १ ॥ तस्मै श्वा श्वेतः प्रादुर्बभूव तमन्ये श्वान उपसमेत्योचुरन्नं नो भगवानागायत्वशनायामवा इति ॥ २ ॥ तान्होवाचेहैव मा प्रातरुपसमीयातेति तद्ध बको दाल्भ्यो ग्लावो वा मैत्रेयः प्रतिपालयांचकार ॥ ३ ॥ ते ह यथैवेदं बहिष्पवमानेन स्तोष्यमाणाः संरब्धाः सर्पन्तीत्येवमाससृपुस्ते ह समुपविश्य हिं चक्रुः ॥ ४ ॥ ओ३मदा३मों३पिबा३मों३ देवो वरुणः प्रजपतिः सविता२न्नमिहा२हरदन्नपते३ऽन्नमिहा २हरा२हरो३मिति ॥ ५ ॥

आता कुत्र्यांचा उद्गीथ. बक दाल्भ्य, ज्याला ग्लाव मैत्रेयही म्हणतात, वेदपठणासाठी बाहेर गेला. त्याच्यासमोर एक पांढरा कुत्रा प्रकट झाला, आणि त्याच्याभोवती इतर कुत्रे जमून म्हणाले, 'महाराज, कृपया आमच्यासाठी अन्न गा; आम्ही भुकेले आहोत.' पांढऱ्या कुत्र्याने त्यांना म्हटले, 'उद्या सकाळी पुन्हा इथे माझ्याकडे या.' बक दाल्भ्य, म्हणजेच ग्लाव मैत्रेय, त्यांची वाट पाहत राहिला. जसे पुरोहित बहिष्पवमान स्तोत्र गाताना एकमेकांना धरून चालतात, तसेच ते कुत्रेही त्याच प्रकारे रांगत चालले. मग ते सर्व एकत्र बसले आणि गुणगुणू लागले, आणि गायले - 'ॐ! खाऊया! ॐ! पिऊया! ॐ! वरुण देव, प्रजापती, सविता इथे अन्न आणोत! अन्नपते, इथे अन्न आण - आण, आण, ॐ!'