The Earth as Sacrificial Fire
पृथिवी वाव गौतमाग्निस्तस्याः संवत्सर एव समिदाकाशो धूमो रात्रिरर्चिर्दिशोऽङ्गारा अवान्तरदिशो विस्फुलिङ्गाः ॥ १ ॥ तस्मिन्नेतस्मिन्नग्नौ देवा वर्षं जुह्वति तस्या आहुतेरन्नं संभवति ॥ २ ॥
The earth is truly a sacrificial fire; the year is its fuel, space is the smoke, the night is the flame, the quarters of the sky are the embers, and the intermediate quarters are the sparks. In this fire the gods offer rain as an oblation; from that oblation, food is born.
The Earth as Sacrificial Fire
पृथिवी वाव गौतमाग्निस्तस्याः संवत्सर एव समिदाकाशो धूमो रात्रिरर्चिर्दिशोऽङ्गारा अवान्तरदिशो विस्फुलिङ्गाः ॥ १ ॥ तस्मिन्नेतस्मिन्नग्नौ देवा वर्षं जुह्वति तस्या आहुतेरन्नं संभवति ॥ २ ॥
पृथ्वी वस्तुतः एक यज्ञाग्नि है; वर्ष उसका समिधा है, आकाश उसका धुआँ है, रात्रि उसकी ज्वाला है, दिशाएँ उसके अंगारे हैं, और अवान्तर दिशाएँ उसकी चिनगारियाँ हैं। इस अग्नि में देवता वर्षा की आहुति देते हैं; उस आहुति से अन्न उत्पन्न होता है।
The Earth as Sacrificial Fire
पृथिवी वाव गौतमाग्निस्तस्याः संवत्सर एव समिदाकाशो धूमो रात्रिरर्चिर्दिशोऽङ्गारा अवान्तरदिशो विस्फुलिङ्गाः ॥ १ ॥ तस्मिन्नेतस्मिन्नग्नौ देवा वर्षं जुह्वति तस्या आहुतेरन्नं संभवति ॥ २ ॥
पृथ्वी खरोखर एक यज्ञाग्नी आहे; वर्ष तिची समिधा आहे, आकाश तिचा धूर आहे, रात्र तिची ज्वाला आहे, दिशा तिचे निखारे आहेत, आणि उपदिशा तिच्या ठिणग्या आहेत. या अग्नीत देवता वृष्टीची आहुती देतात; त्या आहुतीतून अन्न उत्पन्न होते.