The Vasus Live on the First Nectar
तद्यत्प्रथमममृतं तद्वसव उपजीवन्त्यग्निना मुखेन न वै देवा अश्नन्ति न पिबन्त्येतदेवामृतं दृष्ट्वा तृप्यन्ति ॥ १ ॥ त एतदेव रूपमभिसंविशन्त्येतस्माद्रूपादुद्यन्ति ॥ २ ॥ स य एतदेवममृतं वेद वसूनामेवैको भूत्वाग्निनैव मुखेनैतदेवामृतं दृष्ट्वा तृप्यति स य एतदेव रूपमभिसंविशत्येतस्माद्रूपादुदेति ॥ ३ ॥ स यावदादित्यः पुरस्तादुदेता पश्चादस्तमेता वसूनामेव तावदाधिपत्यंस्वाराज्यं पर्येता ॥ ४ ॥
The Vasus live on the first of these nectars, with Agni as their mouth. The gods do not eat or drink in the ordinary way; merely seeing this nectar, they are satisfied. They enter into this very form of the sun, and rise again out of this form. One who knows this nectar thus becomes, as it were, one among the Vasus; with Agni alone as his mouth, he too is satisfied by the mere sight of this nectar, enters into this very form, and rises again out of this form. And for as long as the sun rises in the east and sets in the west, so long does he move about within the sovereignty and lordship of the Vasus.
The Vasus Live on the First Nectar
तद्यत्प्रथमममृतं तद्वसव उपजीवन्त्यग्निना मुखेन न वै देवा अश्नन्ति न पिबन्त्येतदेवामृतं दृष्ट्वा तृप्यन्ति ॥ १ ॥ त एतदेव रूपमभिसंविशन्त्येतस्माद्रूपादुद्यन्ति ॥ २ ॥ स य एतदेवममृतं वेद वसूनामेवैको भूत्वाग्निनैव मुखेनैतदेवामृतं दृष्ट्वा तृप्यति स य एतदेव रूपमभिसंविशत्येतस्माद्रूपादुदेति ॥ ३ ॥ स यावदादित्यः पुरस्तादुदेता पश्चादस्तमेता वसूनामेव तावदाधिपत्यंस्वाराज्यं पर्येता ॥ ४ ॥
इन अमृतों में से पहले पर वसु जीवित रहते हैं, अग्नि को अपना मुख बनाकर। देवता सामान्य ढंग से न खाते हैं न पीते हैं; इस अमृत को देखकर ही वे तृप्त हो जाते हैं। वे इसी रूप में प्रवेश करते हैं, और इसी रूप से उठते हैं। जो यह अमृत जानता है, वह वसुओं में से एक-सा बन जाता है; अग्नि को ही अपना मुख बनाकर, वह भी इस अमृत के दर्शन मात्र से तृप्त होता है, इसी रूप में प्रवेश करता है, और इसी रूप से उठता है। और जब तक सूर्य पूर्व में उगता और पश्चिम में अस्त होता है, तब तक वह वसुओं के आधिपत्य और स्वराज्य में विचरण करता है।
The Vasus Live on the First Nectar
तद्यत्प्रथमममृतं तद्वसव उपजीवन्त्यग्निना मुखेन न वै देवा अश्नन्ति न पिबन्त्येतदेवामृतं दृष्ट्वा तृप्यन्ति ॥ १ ॥ त एतदेव रूपमभिसंविशन्त्येतस्माद्रूपादुद्यन्ति ॥ २ ॥ स य एतदेवममृतं वेद वसूनामेवैको भूत्वाग्निनैव मुखेनैतदेवामृतं दृष्ट्वा तृप्यति स य एतदेव रूपमभिसंविशत्येतस्माद्रूपादुदेति ॥ ३ ॥ स यावदादित्यः पुरस्तादुदेता पश्चादस्तमेता वसूनामेव तावदाधिपत्यंस्वाराज्यं पर्येता ॥ ४ ॥
या अमृतांपैकी पहिल्यावर वसू जगतात, अग्नीला आपले मुख बनवून. देवता सामान्य पद्धतीने खात-पीत नाहीत; हे अमृत पाहूनच ते तृप्त होतात. ते याच रूपात प्रवेश करतात, आणि याच रूपातून उठतात. जो हे अमृत जाणतो, तो वसूंपैकी एकासारखा बनतो; अग्नीलाच आपले मुख बनवून, तोही या अमृताच्या केवळ दर्शनाने तृप्त होतो, याच रूपात प्रवेश करतो, आणि याच रूपातून उठतो. आणि जोपर्यंत सूर्य पूर्वेला उगवतो आणि पश्चिमेला मावळतो, तोपर्यंत तो वसूंच्या आधिपत्यात आणि स्वराज्यात संचार करतो.