अशब्दमस्पर्शमरूपमव्ययं तथाऽरसं नित्यमगन्धवच्च यत् । अनाद्यनन्तं महतः परं ध्रुवं निचाय्य तन्मृत्युमुखात् प्रमुच्यते ॥ १५ ॥

Knowing that which is without sound, without touch, without form, undecaying, and likewise without taste, eternal, without smell, without beginning or end, beyond the great Self, unchanging — one is freed from the jaws of death.

अशब्दमस्पर्शमरूपमव्ययं तथाऽरसं नित्यमगन्धवच्च यत् । अनाद्यनन्तं महतः परं ध्रुवं निचाय्य तन्मृत्युमुखात् प्रमुच्यते ॥ १५ ॥

जो शब्दरहित, स्पर्शरहित, रूपरहित, अविनाशी है, वैसे ही जो रसरहित, नित्य, गंधरहित, आदि-अंतरहित, महान से भी परे और अचल है - इसे जानकर मनुष्य मृत्यु के मुख से मुक्त हो जाता है।

अशब्दमस्पर्शमरूपमव्ययं तथाऽरसं नित्यमगन्धवच्च यत् । अनाद्यनन्तं महतः परं ध्रुवं निचाय्य तन्मृत्युमुखात् प्रमुच्यते ॥ १५ ॥

जे शब्दरहित, स्पर्शरहित, रूपरहित, अविनाशी आहे, तसेच जे रसरहित, नित्य, गंधरहित, आदि-अंतरहित, महानाहूनही पलीकडचे आणि अचल आहे - हे जाणून माणूस मृत्यूच्या मुखातून मुक्त होतो.