अङ्गुष्ठमात्रः पुरुषोऽन्तरात्मा सदा जनानां हृदये संनिविष्टः । तं स्वाच्छरीरात्प्रवृहेन्मुञ्जादिवेषीकां धैर्येण । तं विद्याच्छुक्रममृतं तं विद्याच्छुक्रममृतमिति ॥ १७ ॥

The Person, of the size of a thumb, the inner Self, is always seated in the heart of every person. Let one draw him out from one's own body with steadiness, as one draws a reed-stalk from its sheath. Know him as the pure, the immortal; know him as the pure, the immortal.

अङ्गुष्ठमात्रः पुरुषोऽन्तरात्मा सदा जनानां हृदये संनिविष्टः । तं स्वाच्छरीरात्प्रवृहेन्मुञ्जादिवेषीकां धैर्येण । तं विद्याच्छुक्रममृतं तं विद्याच्छुक्रममृतमिति ॥ १७ ॥

अंगूठे के बराबर पुरुष, अंतरात्मा, सदा मनुष्यों के हृदय में स्थित रहता है। मनुष्य धैर्यपूर्वक उसे अपने शरीर से वैसे ही खींच ले जैसे मूंज से सींक को। उसे शुद्ध, अमर जानो; उसे शुद्ध, अमर जानो।

अङ्गुष्ठमात्रः पुरुषोऽन्तरात्मा सदा जनानां हृदये संनिविष्टः । तं स्वाच्छरीरात्प्रवृहेन्मुञ्जादिवेषीकां धैर्येण । तं विद्याच्छुक्रममृतं तं विद्याच्छुक्रममृतमिति ॥ १७ ॥

अंगठ्याएवढा पुरुष, अंतरात्मा, सदैव माणसांच्या हृदयात स्थित असतो. माणसाने धैर्याने त्याला आपल्या शरीरातून तसेच बाहेर काढावे जसे मुंजाच्या गवतातून काड काढतात. त्याला शुद्ध, अमर जाण; त्याला शुद्ध, अमर जाण.