अजीर्यताममृतानामुपेत्य जीर्यन्मर्त्यः क्वधःस्थः प्रजानन् । अभिध्यायन् वर्णरतिप्रमोदान् अतिदीर्घे जीविते को रमेत ॥ २८ ॥

"What mortal, growing old and dwelling here below, having drawn near the undecaying immortals and come to understand them, reflecting on beauty, pleasure, and delight, could still take joy in an overly long life?"

अजीर्यताममृतानामुपेत्य जीर्यन्मर्त्यः क्वधःस्थः प्रजानन् । अभिध्यायन् वर्णरतिप्रमोदान् अतिदीर्घे जीविते को रमेत ॥ २८ ॥

"अजर-अमर देवताओं के पास पहुंचकर और उन्हें समझते हुए, यह जीर्ण होता हुआ मर्त्य मनुष्य, नीचे रहकर, सौंदर्य और भोग-विलास का चिंतन करते हुए, अत्यंत दीर्घ जीवन में भला कौन आनंद पाएगा?"

अजीर्यताममृतानामुपेत्य जीर्यन्मर्त्यः क्वधःस्थः प्रजानन् । अभिध्यायन् वर्णरतिप्रमोदान् अतिदीर्घे जीविते को रमेत ॥ २८ ॥

"अजर-अमर देवतांजवळ पोहोचून आणि त्यांना समजून घेत, जीर्ण होत जाणारा हा मर्त्य मनुष्य, खाली राहून, सौंदर्य आणि विलासाचे चिंतन करत असताना, अत्यंत दीर्घ आयुष्यात कोण आनंद मानेल?"