यदर्चिमद्यदणुभ्योऽणु च यस्मिंल्लोका निहिता लोकिनश्च । तदेतदक्षरं ब्रह्म स प्राणस्तदु वाङ्मनः तदेतत्सत्यं तदमृतं तद्वेद्धव्यं सोम्य विद्धि ॥ २ ॥

That which shines, which is subtler than the subtlest, in which the worlds and their inhabitants rest — that is this imperishable Brahman. It is the life-breath, it is speech and mind. That is truth, that is immortality — that is what is to be realized. Know it, dear one.

यदर्चिमद्यदणुभ्योऽणु च यस्मिंल्लोका निहिता लोकिनश्च । तदेतदक्षरं ब्रह्म स प्राणस्तदु वाङ्मनः तदेतत्सत्यं तदमृतं तद्वेद्धव्यं सोम्य विद्धि ॥ २ ॥

जो तेजोमय है, जो अणु से भी अणु है, जिसमें समस्त लोक और उनके निवासी स्थित हैं — वही यह अक्षर ब्रह्म है; वही प्राण है, वही वाणी और मन है। वही सत्य है, वही अमृत है — वही जानने योग्य है, हे सौम्य, उसे जानो।

यदर्चिमद्यदणुभ्योऽणु च यस्मिंल्लोका निहिता लोकिनश्च । तदेतदक्षरं ब्रह्म स प्राणस्तदु वाङ्मनः तदेतत्सत्यं तदमृतं तद्वेद्धव्यं सोम्य विद्धि ॥ २ ॥

जे तेजोमय आहे, जे अणूहूनही सूक्ष्म आहे, ज्यात सर्व लोक व त्यांतील रहिवासी स्थित आहेत — तेच हे अक्षर ब्रह्म आहे; तोच प्राण आहे, तीच वाणी आणि मन आहे. तेच सत्य आहे, तेच अमृत आहे — तेच जाणण्यायोग्य आहे, हे सौम्या, त्याला जाण.