हरिपाठ
गगनाहूनि वाड नाम
नित्य नेम नामीं ते प्राणी दुर्लभ । लक्ष्मीवल्लभ तया जवळी ॥१॥ नारायण हरी नारायण हरी । भक्ति मुक्ति चारी घरीं त्यांच्या ॥२॥ हरिवीण जन्म तो नरकचि पैं जाणा । यमाचा पाहुणा प्राणी होय ॥३॥ ज्ञानदेव पुसे निवृत्तीसी चाड । गगनाहूनि वाड नाम आहे ॥४॥
रोज नेमाने नाम घेणारी माणसे दुर्मिळ असतात; लक्ष्मीपती विष्णू त्यांच्या जवळ असतो. “नारायण हरि, नारायण हरि”: भक्ती त्यांच्या घरी नांदते, आणि चारी मुक्तीही, देवाच्या धामात राहण्यापासून त्याच्याशी एकरूप होण्यापर्यंत. हरीविना गेलेला जन्म म्हणजे नरकच, हे जाणा; असा प्राणी यमाचा पाहुणा होतो. मनाने कशाची चाड धरावी? ज्ञानदेव हा प्रश्न आपले थोरले बंधू आणि गुरू निवृत्तिनाथ यांना विचारतात. ती चाड नामाची; आणि नाम गगनाहूनही विशाल आहे.