हरिपाठ
नाम सुलभ, तरी दुर्लभ
संताचे संगती मनोमार्ग गती । आकळावा श्रीपती येणें पंथें ॥१॥ रामकृष्ण वाचा भाव हा जिवाचा । आत्मा जो शिवाचा रामजप ॥२॥ एकतत्त्वनाम साधिती साधन । द्वैताचें बंधन न बाधिजे ॥३॥ नामामृत गोडी वैष्णवां लाधली । योगियां साधली जीवनकळा ॥४॥ सत्वर उच्चार प्रऱ्हादीं बिंबला । उद्धवा लाधला कृष्णदाता ॥५॥ ज्ञानदेव म्हणे नाम हें सुलभ । सर्वत्र दुर्लभ विरळा जाणे ॥६॥
संतांच्या संगतीत मनाने अंतर्मुख वाटेने चालावे, आणि या मार्गाने श्रीपती विष्णूला जाणून घ्यावे. वाणीत रामकृष्ण हे नाम असावे, आणि जिवात त्याचा भाव असावा. रामनामाचा जप हाच शिवाचा आत्मा आहे. जे एकाच परमतत्त्वाच्या नामाची साधना करतात, त्यांना द्वैताचे बंधन बाधत नाही. द्वैत म्हणजे आपण आणि देव दोन वेगळे आहोत, ही भावना. वैष्णवांना नामामृताची गोडी लाभली, आणि त्यानेच योग्यांनी जीवनकळा, म्हणजे खऱ्या जीवनाचे मर्म, साधली. प्रल्हादाच्या ठायी नाम तत्काळ रुजले; कृष्णाचा सखा उद्धव याला नामाने प्रत्यक्ष दाता कृष्णच लाभला. ज्ञानदेव म्हणतात, नाम सुलभ आहे, सर्वांच्या आवाक्यात आहे; तरीही ते सर्वत्र दुर्लभ आहे, आणि ते खरे जाणणारा विरळाच. प्रल्हादाचे स्वतःचे वडील, दैत्यराज, या नामापायी त्याचा जीव घ्यायला निघाले; तरीही प्रल्हादाने हरिनाम सोडले नाही.