हरिपाठ
रामकृष्णीं टाहो फोडीं
जप तप कर्म क्रिया नेम धर्म । सर्वांघटीं राम भावशुद्ध ॥१॥ न सोडीं रे भावो टाकीं रे संदेहो । रामकृष्णीं टाहो नित्य फोडीं ॥२॥ जाती वित्त गोत कुळ शीळ मात । भजें कां त्वरित भावनायुक्त ॥३॥ ज्ञानदेवा ध्यानीं रामकृष्ण मनीं । तेणें वैकुंठभुवनीं घर केलें ॥४॥
जप, तप, कर्म, कर्मकांड, व्रतनियम आणि धर्म, या सर्वांत खरा महत्त्वाचा आहे तो प्रत्येक देहात वसणाऱ्या रामावरचा शुद्ध भाव. आपला भाव सोडू नकोस; संदेह टाकून दे. रोज रामकृष्णांच्या नावाने मोठ्याने टाहो फोड. जात, धन, गोत, कुळ, शील, या सगळ्यांची चर्चा कशाला? भावाने भरून लगेच भजन का करत नाहीस? ज्ञानदेवांच्या ध्यानात आणि मनात रामकृष्ण आहेत; त्यानेच त्यांनी वैकुंठात आपले घर केले आहे. टाहो ही मनात कोणताही आडपडदा न ठेवता फोडलेली मोठी हाक असते; आईसाठी लहान मूल फोडते तशी.