हरिपाठ
विष्णुविण जप व्यर्थ
विष्णुविण जप व्यर्थ त्याचें ज्ञान । रामकृष्णीं मन नाहीं ज्याचें ॥१॥ उपजोनी करंटा नेणें अद्वैत वाटा । रामकृष्णीं पैठा कैसेनि होय ॥२॥ द्वैताचि झाडणी गुरुविण ज्ञान । तया कैचें कीर्तन घडेल नामीं ॥३॥ ज्ञानदेव ह्मणे सगुण हें ध्यान । नामपाठ मौन प्रपंचाचें ॥४॥
विष्णूविना केलेला जप व्यर्थ आहे. ज्याचे मन रामकृष्णांत रमत नाही, त्याचे ज्ञानही तसेच व्यर्थ. करंटा जन्मलेला माणूस अद्वैताच्या वाटा जाणत नाही. देव आणि आत्मा दोन नाहीत, हे सत्य त्याला उमगत नाही. मग तो रामकृष्णांत स्थिर कसा होणार? ज्ञान द्वैताला झाडून टाकते, आणि ते ज्ञान गुरूविना मिळत नाही. ते नसेल, तर त्याच्या हातून नामाचे कीर्तन कसे घडेल? ज्ञानदेवांच्या मते हेच सगुणाचे ध्यान आहे. नामाचा पाठ करणे म्हणजे प्रपंचाविषयी मौन धरणे.