काँकर पाथर जोरि कै, मसजिद लई चुनाय।
ता चढ़ि मुल्ला बाँग दे, क्या बहिरा हुआ खुदाय॥
खडे आणि धोंडे जोडून जोडून मशीद बांधून घेतली. तिच्यावर चढून मुल्ला बांग देतो. खुदा काय बहिरा झाला आहे?
कबीरांची नजर आधी इमारतीवरच जाते: खडे आणि धोंडे, एकावर एक रचलेले. त्या ढिगाच्या माथ्यावर उभा राहून मुल्ला देवाला हाक घालतो.